Σάββατο, 2 Απριλίου 2016

Σάμπως είναι αυτό το δαχτυλάκι μου ?...( Βασ. Μαρκάκης )

(προϊόν κολάζ με ήρωες του Αρκά ) 
Και ενώ όλα έδειχναν ότι βαίνουμε στην τελική ευθεία για την ολοκλήρωση της αξιολόγησης,  η διαρροή του καυτού διαλόγου Τόμσεν-Βελκουλέσκου έρχεται να δυναμιτίσει το συναινετικό κλίμα που είχε διαμορφωθεί το τελευταίο διάστημα μεταξύ θεσμών και κυβέρνησης , δοκιμάζοντας για ακόμα μία φορά τις αντοχές ( και το νευρικό σύστημα) της Ελληνικής οικονομίας.
Το Ημερολόγιο από την πρώτη στιγμή πήρε σαφέστατη θέση για την βιωσιμότητα του χρέους. Όχι,…δεν είναι βιώσιμο και αν δεν καταστεί, δεν πρόκειται ποτέ να ανακάμψει η οικονομία. Το κούρεμα θα ήταν η ιδανική λύση όμως ούτε δίκαιη είναι, αλλά ούτε και εφικτή. Δεν είναι δίκαιη απέναντι στα άλλα φτωχά κράτη της Ευρωζώνης . Δεν είναι εφικτή καθώς κανένα Ευρωπαϊκό κοινοβούλιο δεν θα την υπερψήφιζε.
Ως εκ τούτου η μόνη ριζική λύση είναι μία τεράστια επιμήκυνση του χρόνου αποπληρωμής του, με σταθερό επιτόκιο. Πόσο μεγάλη ? Τόσο όσο χρειάζεται για να μπορεί ν’ αποπληρώνεται, χωρίς να απαιτείται η λήψη άλλων εισπρακτικών, υφεσιακών μέτρων. 


Δεν έχουμε την παραμικρή αμφιβολία για τον σκοτεινό ρόλο του ΔΝΤ στην χώρα μας, καταδικάζουμε τον κυνισμό του, όμως επικροτούμε την εμμονή του στην απομείωση του χρέους μας, με τον έναν ή τον άλλον τρόπο. Είναι η μόνη μας ελπίδα…
Αν η αναδιάρθρωση του χρέους μας είχε προηγηθεί, ή έστω είχε λάβει χώρα ταυτόχρονα με την δημοσιονομική προσαρμογή , αφ’ ενός μεν τα απαιτούμενα μέτρα θα ήταν σαφώς λιγότερα , αφ’ ετέρου δε τ’ αποτελέσματά της  θα ήταν ήδη εμφανέστατα !!!!! Ο ιστορικός του μέλλοντος θα είναι αμείλικτος με όσους διαχειρίστηκαν την Ελληνική κρίση. Ειδικά με εκείνους που μετέτρεψαν το ιδιωτικό χρέος σε διακρατικό ….

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου