Κυριακή, 20 Μαρτίου 2016

Οι οικονομολόγοι, δεν θα μπορέσουν ποτέ να κατανοήσουν την οικονομική συμπεριφορά των ανθρώπων αν δεν ενσωματώσουν στα μοντέλα τους τις βιολογικές παραμέτρους αλληλεπίδρασης των συναλλασσομένων. ( Σ.ΠΑΠΑΒΑΣΙΛΕΙΟΥ)

Ευχαριστώ πολύ τον κο Τσονόπουλο για την απάντησή του. Το ερώτημα ήταν περί προβλεψιμότητος, όχι περί του είδους της σχέσεως (αιτιώδους η μη) των μεταβολών των χρηματιστηριακών χρονοσειρών. Κατά μία έννοια, είναι τόσο γενικός ο ορισμός της πιθανότητος που όλα είναι τυχαία, πλην των βεβαίων ενδεχομένων (πιθανότης 1). Από την άλλη είναι δυνατόν να ισχυρισθεί κανείς, ότι και η έννοια της πιθανότητος είναι σε τελευταία ανάλυση αιτιοκρατική, και ότι η διαφορά ανάμεσα στα τυχαία και τα ντετερμινιστικά φαινόμενα έγκειται στον αριθμό των βαθμών ελευθερίας κίνησης των μεν και των δε (θεωρητικά άπειροι στην περίπτωση των τυχαίων φαινομένων προς πεπερασμένους στα ντετερμινιστικά) (Kolmogorov, Statistical Mechanics vol. 1). Η φύση λειτουργεί κάπου ανάμεσα.

Η θεωρητική εξήγηση στο πλαίσιο των των μη γραμμικών συστημάτων της κίνησης των αγορών δίδεται από τους Peters και Sornette, κατ' αρχήν, όπου οι χρηματιστηριακές χρονοσειρές είναι εκδήλωση μη γραμμικών ντετερμινιστικών συστημάτων με πολλούς αλλά όχι άπειρους βαθμούς ελευθερίας. Στην γλώσσα των πιθανοτήτων αυτό μεταφράζεται σε χρονοσειρές με μακρόχρονη μνήμη που με την σειρά του εκφράζεται από εκθέτες Hurst διάφορους του 0,5.
Σε καμία περίπτωση όμως δεν ακολουθούν τους κανόνες της "αποτελεσματικής αγοράς".
Σε ένα πολύπλοκο μη γραμμικό σύστημα ασφαλώς και θα υπάρχουν περίοδοι που θα μοιάζουν με τυχαία κίνηση. Όμως στο σύνολό τους επιδεικνύουν γεωμετρική και τοπολογική δομή κατ' αντίθεση με τον λευκό θόρυβο (multifractal) η οποία είναι αναγνωρίσιμη και περιγράψιμη και στην ΤΑ η πιο αρχέγονη είναι τα κύματα Elliott.
Το γεγονός ότι οι οικονομολόγοι έχουν δυσκολία να συστηματοποιήσουν και να αποδεχθούν τα εμπειρικά φαινόμενα, δεν σημαίνει ότι κάνει λάθος η εμπειρία. Μάλλον το αντίθετο συμβαίνει.
Δεν θα μπορέσουν ποτέ να κατανοήσουν την οικονομική συμπεριφορά των ανθρώπων αν δεν ενσωματώσουν στα μοντέλλα τους τις βιολογικές παραμέτρους αλληλεπίδρασης των συναλλασσομένων οι οποίες είναι υπεύθυνες τόσο για τις μη γραμμικές αλληλεπιδράσεις ντετερμινιστικού χαρακτήρα, όσο και για τον προστιθέμενο θόρυβο.
Ο Marechal και ο Gann δεν θεώρησαν ποτέ ότι είναι τυχαία η μεταβολή των χρονοσειρών, αλλά δεν απεκάλυψαν πλήρως και τις αναδρομικές σχέσεις που χρησιμοποιούσαν για τις προβλέψεις τους, η ό,τι άλλο χρησιμοποίησαν. Το γεγονός όμως ότι μπόρεσαν, ξεκινώντας από ντετερμινιστικές υποθέσεις να προβλέψουν χρόνια μπροστά με σχετική ακρίβεια τις μεταβολές αυτές νομίζω ότι λέει πολλά.
Προσωπικά δεν θα επέμενα τόσο πολύ ότι πρόκειται για ένα τυχαίο συμβάν (Bayes).
Πόσο τυχαία μπορεί να είναι η ορθή πρόβλεψη στην περίπτωση Marechal δεκαπέντε περίπου ετών υποδιηρημένη σε τέταρτα σε ένα σύνολο παρατηρήσεων που στην εποχή του δεν ξεπερνούσε τα 100-120 χρόνια και της οποίας αμφιβάλλω αν είχε γνώση στο σύνολό της.
Όσο για το τι κατασκευάζουν οι μαθηματικοί για λογαριασμό των εταιρειών επενδύσεων όπως η Goldmann-Sachs και πόσο πολύτιμοι είναι οι αλγόριθμοί τους, δεν έχω παρά να υπενθυμίσω την υπόθεση του Ρώσσου τον οποίο έκλεισαν στην φυλακή επειδή ξεχάστηκε και ανέβασε στο Διαδίκτυο από server της εταιρείας, ένα μέρος της δουλειάς του με σκοπό να συνεχίσει στο σπίτι.
Μια χαρά τα πάνε. Σε μερικά χρόνια όταν θα ανοίξουν τα πράγματα, τότε θα μάθομε τις προσεγγίσεις και τις λύσεις που έδωσαν.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου