Δευτέρα, 25 Αυγούστου 2014

ΕΠΑΝΑΛΗΨΗ ΕΡΓΑΣΙΩΝ : ΖΑΛΕΥΚΟΣ Ο ΛΟΚΡΟΣ ( ΣΤΑΘΗΣ ΠΑΠΑΒΑΣΙΛΕΙΟΥ )

Στις αρχές Ιουλίου κατέστη αναγκαία η προσωρινή διακοπή της λειτουργίας του ιστολογίου.
Οι κύριοι λόγοι ήταν σωματική και πνευματική κόπωση,  ένα κύμα επιθετικότητας και παραλογισμού από πολλές κατευθύνσεις μερικές από τις οποίες ήταν τελείως απρόσμενες, και τέλος ένα πρόβλημα υγείας το οποίο ευτυχώς δεν πήρε τις διαστάσεις που έλαβε τον Δεκέμβριο του 2012 και το οποίο λύθηκε ανώδυνα....προς το παρόν.
Αυτό το κύμα αρνητικότητας με κατέβαλε. Ήταν σαν να έλαβε σάρκα και οστά το σκοτάδι που μας τυλίγει και με χτύπησε.
Δεν έχω λόγους να ευχαριστήσω τα μέλη της μικρής μας κοινότητας για την υποστήριξη τους.
Είχα τον καιρό να ξαναδώ την μέθοδο, να κάνω μικροβελτιώσεις που θα εξηγήσω με σχετικές αναρτήσεις για την θεωρία, να απολαύσω τα εγγόνια μου και την οικογένειά μου, να ξαναδώ τα πράγματα σε πολλά επίπεδα, να μελετήσω λίγο και κυρίως να αφουγγραστώ και να δω την φύση και να ζήσω με τον σοφό ρυθμό της.
Ανάμεσα στα άλλα, κατάλαβα και αισθάνθηκα ότι η επανάληψη των εργασιών στο ιστολόγιο δεν είναι ζήτημα επιλογής, αλλά καθήκον.
Αν ανέγνωσα σωστά το περιεχόμενο των μηνυμάτων, δεν έχει τόση σημασία αν η μέθοδος της πρόβλεψης και η ανάλυση της κατάστασης στο ΧΑΑ είναι ορθή η όχι. Αυτό που έχει σημασία είναι η επικοινωνία, ο λόγος, τα κίνητρα και οι αξίες και η προσπάθεια υλοποίησης τους σε ένα μικρό αλλά για μένα πολύτιμο σύυνολο ανθρώπων που αναγνωρίζει κάποια αξία σε όσα σκέπτομαι και παρουσιάζω. Αυτό μου το είπε πρώτος ο Αντώνης όταν μου ανέφερε ότι οι συμμετέχοντες στο ιστολόγιό του ανέφεραν ότι δεν συμμετέχουν επειδή είναι ακριβής, που είναι, χωρίς καμια αμφιβολία, αλλά επειδή τον "γουστάρουν".
Οι αληθινές, απτές ανθρώπινες σχέσεις έχουν υποκατασταθεί με το φαίνεσθαι και και τα ersatz "κοινωνικά μέσα επικοινωνίας".
Η Οργουελιανή πραγματικότητα παραμόρφωσης των εννοιών και του λόγου υπό καθεστώς ελέγχου και επίβλεψης της ατομικής μας ζωής και συμπεριφοράς από πανίσχυρες δυνάμεις που είναι πλέον ορατές αυθαίρετες και ανεξέλεγκτες, σε ατομικό, κοινωνικό, πολιτικό, οικονομικό και γεωστρατηγικό επίπεδο, έχουν δημιουργήσει μια βαθειά ανάγκη συσπείρωσης στην κοινότητά μας όπου τα νοούμενα ταυτίζονται με τα λεγόμενα και τα έργα με λεγόμενα στο μέτρο του δυνατού.
Αυτό για την Νέα Εποχή είναι ανάθεμα. Δεν επιτρέπεται σταθερότης νοήματος, σκέψης, αισθημάτων, αξιών.
Αυτά ορίζονται άνωθεν και κατά το δοκούν. Πρέπει να γνωρίζετε ποιά είναι η επικρατούσα αντίληψη τώρα, αλλά να είστε έτοιμοι ανά πάσα στιγμή να   υιοθετήσετε την αντίθετή της αν θέλετε να επιβιώσετε. Σε καμία περίπτωση δεν επιτρέπεται να απαιτήσετε σταθερότητα κανόνων και νόμων και βέβαια η αρχή είναι απρόσωπη, από την δική σας οπτική γωνία. Μάταια θα αναζητήσετε κάποιον υπεύθυνο ακόμη και για να συνθηκολογήσετε. Για αυτοδιάθεση, εθνική και θρησκευτική ταυτότητα, ούτε συζήτηση, παρά μόνον αν ανήκετε στις ομάδες που σήμερα όρισε η αρχή ότι έχουν την δυνατότητα να την ασκήσουν και που την ανακοινώνει από τα "πρωϊνάδικα" και τα δελτία ειδήσεων των ΜΜΕ. Αύριο μπορεί να είναι οι αντίθετοι των σημερινών. Αν σας έρχεται στο μυαλό ο Κάφκα έχετε δίκιο.
Οι απτές, ορατές, απειλητικές  αστραπές και βροντές στον περίγυρο από άλλες ιστορικές περιόδους, από την εποχή των πολέμων του Ιησού του Ναυή για την γή της Επαγγελίας, την επέλαση του Ισλάμ μέσα από την έρημο που αιφνιδίασε τους Βυζαντινούς, και την μεγάλη μετανάστευση των λαών, ως την έργω ταύτιση της Δύσης με τον φασισμό που είχε ως αποτέλεσμα τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, δημιουργούν βαθειά ανασφάλεια στους νουνεχείς.
Όλα αυτά είναι ανακατεμένα σε μία γρήγορη ακολουθία ψυχωσικών αναλαμπών, κάτι σαν συλλογική επιληπτική κρίση, με θραυσμένο και χωρίς αιτιοκρατική συνοχή το χωροχρονικό συνεχές, κάτι σαν μία κβαντική κοινωνικοπολιτική, οικονομική και γεωστρατηγική κατάσταση, με πολλαπλές αιματοβαφείς πιθανοκρατικές δυνατότητες που αναμένει κατάρρευση σε μία τελική πραγματικότητα, όπου θα επενέλθουν η λογική, η αρετή, το δίκαιο  και το ωραίο ως λύση της τραγωδίας που ζούμε, η τουλάχιστον ως δυνατότητες λύσης, όπως στο πείραμα της γάτας του Σρέντιγκερ.  
 Αντίθετα σε όλα αυτά εγώ, εμείς, συνεχίζομε στο πνεύμα του Ελληνικού Πολιτισμού.
Διαλεγόμεθα ελλόγως και ελευθέρως, δεν μετακινούμεθα από τις θέσεις μας παρά τον ανηλεή βομβαρδισμό του δόλου, της αδικίας και των δυνάμεων του εξανδραποδισμού του ανθρωπίνου όντος και επιμένομε ότι πίσω από την δημιουργία αυτού του τεραστίων διαστάσεων προπετάσματος καπνού, εξακολουθούν να ισχύουν όσα είπαν ο Αριστοτέλης, ο Πλάτωνας, ο Πυθαγόρας, ο Αρχιμήδης, ο Ηρόδοτος, ο Θουκυδίδης, ο Πλούταρχος και ο Πολύβιος και οι ποιητές μας από τον Όμηρο ως τον Ελύτη για την Φύση, τον Άνθρωπο, την Ελευθερία και την Αγάπη. Η τελευταία φρονώ ότι είναι η μόνη δυνατότητα λύσης, στο πνεύμα της χριστιανικής Αγάπης, αλλά αυτό είναι ζήτημα προσωπικής πίστης.
Έτσι  λοιπόν αναλαμβάνω την βακτηρία ανά χείρας, περιζώνω την οσφύ και ξαναβαδίζω μαζύ σας.
Εεεε....περιμένετε λίγο. Δεν είμαι είκοσι χρονών για να τρέξω να σας φτάσω. Δεν είναι εδώ και ο Σπύρος να με ανεβάσει στην μηχανή του.
 Καλημέρα σας.
Αναδημοσίευση από το blog ΖΑΛΕΥΚΟΣ Ο ΛΟΚΡΟΣ 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου