Δευτέρα, 12 Μαΐου 2014

ΜΙΚΡΟΪΣΤΟΡΙΑ ΤΩΝ ΤΕΛΕΥΤΑΙΩΝ ΤΕΣΣΑΡΩΝ ΕΤΩΝ. ( ΣΤΑΘΗΣ ΠΑΠΑΒΑΣΙΛΕΙΟΥ )

(Αναδημοσίευση από το ιστολόγιο ΖΑΛΕΥΚΟΣ Ο ΛΟΚΡΟΣ)
Στο ιστολόγιο αυτό αποφεύγω την πολιτική. Όμως πιστεύω ότι οι εκλογές που έρχονται είναι κρίσιμες για την χώρα και κατά κάποιο τρόπο είναι και μία ευκαιρία καταγραφής μικροϊστορίας που έζησα εγώ, η οικογένειά μου και οι φίλοι μου και η διατύπωση κριτικής του δημόσιου βίου.
Κατά την διάρκεια των τελευταίων τεσσάρων ετών συνέβησαν πολλά και  δυσάρεστα.
Πέρα από την οικονομική θύελλα των μνημονίων, που μείωσε σημαντικά τα εισοδήματα της οικογένειας και υποβίβασε σημαντικά το επίπεδο της ζωής μας, μεσολάβησε ο εξαιρετικά οδυνηρός διαμελισμός της οικογένειάς μου με την μετανάστευση του μεγάλου μου γιού στην  Κύπρο και την μόνιμη, κατά τα φαινόμενα, εγκατάσταση του μικρού στο Βέλγιο η όπου αλλού τον πάνε οι θύελλες της παγκοσμιοποίησης. Όλο τον περασμένο και προπέρσινο χειμώνα ζεσταθήκαμε με ηλεκτρικές σόμπες και μικρή κατανάλωση πετρελαίου.  Δύο γιατροί με τριάντα τόσα χρόνια προϋπηρεσία.  Εμείς είμαστε οι τυχεροί. Είχαμε το σπίτι μας και χρήματα για καύσιμα. Άλλοι έκαψαν τοξικά υλικά για να ζεσταθούν και ήταν σε τρώγλες η το ύπαιθρο.Δύο παιδιά πέθαναν από αναθυμιάσεις μονοξειδίου του άνθρακα.
Φίλοι μου και συμμαθητές μου, όπως ο Δημήτρης 65 χρονών πλέον, αναγκάζονται να βγουν από την σύνταξη και να ξαναδουλέψουν γιατί δεν τα βγάζουν πέρα. Άλλοι γνωστοί έμειναν άνεργοι, όπως το 27% του εργατικού δυναμικού της χώρας. Είδα ασθενείς μου, αξιοπρεπείς πολίτες, οικογενειάρχες, επαγγελματίες, αλλά και ανθρώπους του μόχθου να κλαίνε στο γραφείο μου στο νοσοκομείο γιατί είχαν εξαντληθεί τα αποθέματα της οικογένειας και δεν ήξεραν πως θα τα βγάλουν πέρα με τις αρρώστειες των οικείων τους. Άνθρωποι που χθες ήταν αυτοδύναμοι και ανεξάρτητοι εμφανίζονται σήμερα με χαμηλωμένο το κεφάλι δείχνοντάς μου το βιβλιάριο της πρόνοιας, σαν να μου δείχνουν το πιστοποιητικό θανάτου του φιλότιμού τους. Χθες, μιά κυρία, παλιά αριστοκράτισσα που της έκοψαν την σύνταξη ξαφνικά πριν ένα χρόνο, ήλθε μονο και μόνο για να μου επιστρέψει πενήντα ευρώ που είχε δανειστεί.
Άλλοι δυστυχώς δεν έχουν κανένα στήριγμα και ζουν κάτω από άθλιες συνθήκες, όπως ο συμμαθητής μου ο Γιάννης που ζει στο κέντρο των Αθηνών με βαρύ Πάρκινσον και οι επιτροπές του είπαν:
-"Άρον τον κράββατόν σου και περιπάτει".  Και του έκοψαν τα χρήματα από την αναπηρική του σύνταξη με τα οποία πλήρωνε την Βουλγάρα που τον βοηθούσε να πάει στην τουαλέττα και του καθάριζε το σπίτι. Η σύζυγος είχε από καιρό λιποτακτήσει. Φανταστείτε την κατάστασή του και σκοτεινιάστε την εικόνα επί δέκα.
Άλλοι αυτοκτονούν. Μέγα αμάρτημα για μια κοινωνία, για ένα έθνος. Για την ίδια την ζωή.
Κανείς δεν γνωρίζει με ακρίβεια πόσοι άνθρωποι έχασαν την ζωή τους μ'αυτό τον τρόπο.
Είδα ανθρώπους με κουρελιασμένα ρούχα να ψάχνουν σκουπιδοτενεκέδες για αποφάγια στο κέντρο της Αθήνας, τους δρόμους του Ηρακλείου να αδειάζουν απο αυτοκίνητα μετά τις 10 το βράδυ, άδεια καταστήματα, ενοικιαστήρια και πωλητήρια ακινήτων παντού.
Παντού η συζήτηση γύρω από το που θα βρουν δουλειά τα παιδιά. Απόφοιτος φιλολογίας προσλαμβάνεται σε φούρνο αφού δεχθεί την θέση μετά από μειοδοτικό διαγωνισμό μεταξύ των υποψηφίων προς πρόσληψη το κατώτερο μεροκάματο, κατώτερο και από τον κατώτατο μισθό και με ένα ωράριο επιεικώς εντατικό. Πτυχιούχοι των θετικών επιστημών, αν βρουν, σηκώνουν καφάσια στις λαϊκές, κάνουν δουλειές του ποδαριού, εξουθενώνουν τις σωματικές και πνευματικές τους δυνάμεις στην βιοπάλη ως μη ώφελλε.
Παντού θλιμμένα βλέμματα, αλλά και πεισμωμένα. Ένας πέπλος ζόφου έχει πέσει πάνω στους ανθρώπους της χώρας. Όσοι μένουν όρθιοι προσπαθούν να δημιουργήσουν μία ατμόσφαιρα σαν όλα αυτά να είναι τμήμα της καθημερινότητας, ότι η ζωή δεν έχει ξεφύγει από τα φυσιολογικά της πλαίσια, ότι είναι μια μπόρα και θα περάσει.
Ένα λαμπρό παράδειγμα είναι οι άνθρωποι που γνώρισα μέσω αυτού του ιστολογίου.
Ο Σπύρος, ο Αντώνης, ο Μάρκος, ο Βασίλης, ο Αλέξανδρος ο ΤΚ η κα Κατερίνα, η και άλλοι και άλλες . Αξιοπρεπείς, δυναμικοί, πρωτοπόροι, με σπινθηροβόλο τρόπο σκέψης και λόγο που λαμπρύνουν με την παρουσία και την φιλία τους τις μέρες μου. Ο καθένας και η καθεμία με ξεχωριστά ταλέντα και δεξιότητες, αλλά....χωρίς καύσιμα, πέρα από την δυνατή τους ψυχή.
Το πετυχαίνουν εν πολλοίς. Τους χρωστούμε ευγνωμοσύνη που κάνουν την χώρα και λειτουργεί, όσο λειτουργεί και μας δίνουν μία εικόνα καθημερινότητας που μοιάζει επιφανειακά φυσιολογική. Ευχαριστίες και χάριτες στους καταστηματάρχες, τους υπαλλήλους, τους επιχειρηματίες, τους δασκάλους τους αγρότες και τους κτηνοτρόφους, τους εργάτες των βιοτεχνιών και των ρακών της βιομηχανίας, τους αξιωματικούς και του στρατιώτες, τους ναύτες και τους αεροπόρους που με τα δόντια και την ψυχή στο στόμα κρατούν τα σύνορα της χώρας εκεί που είναι.
Στέκονται και πολεμούν με αξιοπρέπεια. Αλήθεια η ψέματα ελπίζουν για ένα καλύτερο αύριο.
Είδα το όνομα της χώρας μου να καταρρακώνεται από υπεροπτικά νεοταξίτιξα κ@λ#πα!δα και φανταχτερές π@υταν!τσες ( εδώ  τελειώνουν τα όρια της ευγένειας) που το παίζουν τηλεπαρουσιάστριες και οικονομολόγες διεθών οικονομικών καναλιών, με ενοχλητικές έρρινες επιθετικές ενδυναμωμένες πρόστυχες φωνές και να μην κουνιέται φύλλο και τους δικούς μας να ψέλνουν δυνατά τον κανόνα της αλλοτρίωσης και της δυστυχίας για το έθνος.
Είδα την νομενκλατούρα των Ελληνικών  μέσων ενημέρωσης να προσπαθεί να μας εκτουρκίσει και βουλευτές του Ελληνικού κοινοβουλίου να αλλοιώνουν την ιστορία και να υβρίζουν, χωρίς καμιά συνέπεια, τους ήρωες που δημιούργησαν αυτή την χώρα, την στιγμή που ο τουρκικός στόλος κόβει βόλτες έξω από το Σούνιο και το αντολικό Αιγαίο.
Είδα την εισβολή των ξένων στην χώρα και την αδυναμία όχι μόνον να τους σταματήσομε αλλά να δείχνομε διάθεση υποταγής στην απαίτηση των πατρόνων τους  για εξισλαμισμό της χώρας.
Δεν θυμάμαι να έδωσα την έγκριση μου να γίνει ο Αγ. Παντελεήμονας γκέτο αυτών των δυστυχών ανθρώπων που είτε το γνωρίζουν είτε όχι είναι πιόνια σε δυνάμεις που επιθυμούν να σβύσουν την χώρα μου από τον χάρτη. Αλλά δεν είναι λύση ούτε ο ξυλοδαρμός, ούτε ο εξευτελισμός, ούτε περισσότερο απ'όλα, η αφαίρεση της ζωής.
Και οι ντόπιοι ηγέτες τι έκαναν; Πρώτα πρώτα μ'έβρισαν και με είπαν ρατσιστή, επειδή θέλω να έχω τον έλεγχο της πατρίδας μου, μετά με είπαν ξενοφοβικό, ασχέτως του αν έχω ζήσει αρμονικά με ανθρώπους  απ'όλα τα μήκη και πλάτη του πλανήτη και υπηρέτησα τις ανάγκες τους.
Μετά, όταν λόγω της απουσίας τους και της αφ'υψηλού προοδευτικής τους  κριτικής η της υστερόβουλης απουσίας τους εμφανίστηκαν φαντάσματα από το παρελθόν με δήθεν πατριωτικό μανδύα και πέτυχαν να εκλεγούν στο κοινοβούλιο κατέλυσαν το Σύνταγμα, αφού προηγουμένως σκοτώθηκαν νέοι άνθρωποι ένθεν κακείθεν.
Είδα την σεξουαλική προτίμηση να μετατρέπεται σε πολιτική δύναμη και το φυσιολογικό να εξοβελίζεται και ως τρόπος ζωής και ως έννοια στο πυρ το εξώτερο, τυλιγμένο στον ιστό της αράχνης του ηθικού σχετικισμού και του μεταμοντέρνου αποδομισμού και μου είπαν ότι θα πρέπει να δεχθώ τα φερσίματα και την συμβίωση συνανθρώπων αυτής της κατηγορίας, θεσμοθετημένη ως γάμο.
Είμαι διατεθειμένος να ανεχθώ την συμβίωση και παρουσία τους και υπηρέτησα τις ανάγκες τους , όπως όλους τους συνανθρώπους αλλά σε καμία περίπτωση δεν είμαι διατεθειμένος να δεχθώ την πολιτική και πολιτισμική επικυριαρχία τους.
Συμφωνώ ότι το τι κάνει κανείς στην κρεβατοκάμαρά του είναι δική τους υπόθεση, αλλά δεν μπορεί να μεταφέρεται η κρεβατοκάμαρα στον δημόσιο βίο.
Εκείνοι και εκείνες έχουν το δικαίωμα να εκφράσουν αυτό που είναι και δεν το αρνείται κανείς.
Απαγορεύουν όμως σε μένα να εκφράσω την κριτική μου.

Είδα τους λεγόμενους "εταίρους", να επιβάλλουν στην χώρα μου με ψυχρή σκληρότητα δεσμά αθλιότητας και  εξανδραποδισμού και τους ηγέτες της χώρας μου να σέρνονται μπροστά σε μια αναπηρική καρέκλα που κάθεται ένας πονεμένος αλλά πολύ σκληρός άνθρωπος και να εκλιπαρούν αυτό που κανονικά θα έπρεπε να είναι δικαίωμα μεταξύ εταίρων.
Βοήθεια.
Όχι υποδούλωση.
Τον είδα επίσης με υπεροψία και περιφρόνηση να αρνείται τις υλικές έστω οφειλές των πατεράδων και των μανάδων του απέναντι στο έθνος μου και την χώρα μου, στην οποία απρόκλητα εισέβαλλαν και έκαψαν και βασάνισαν και σκότωσαν τους κατοίκους της.
Τους είδα να ταπεινώνονται μπροστά σε μια γυναίκα έξυπνη και αδίστακτη με ατσάλινο βλέμμα βγαλμένη από τους εφιάλτες του παρελθόντος.
Από κοντά στον θρόνο της Βαλκυρίας είναι κουλουριασμένα και κωμικά ανδρείκελα και γελοία υποκείμενα που παρίσταναν και παριστάνουν τους ηγέτες της Ευρώπης με ένα σωρό ελαττώματα και μπομπές στην πλάτη τους.
Όλοι αυτοί μου κουνούσαν απειλητικά το δάχτυλο, αντί να βοηθήσουν, και καταδίκαζαν τα Ελληνόπουλα σε πείνα και δυστυχία που είχε να γνωρίσει ο τόπος από τα χρόνια της Κατοχής.
Υπογράμμιζαν εκδικητικά και χαιρέκακα την ευθύνη μου που ποτέ δεν την αρνήθηκα ως πρόσχημα για την αδιαντροπιά, την υπεροψία και την απερίγραπτη φτώχεια της ψυχής τους.
Είδα τους  γύπες να ενσκήπτουν για να κατασπαράξουν το πτώμα της Ελληνικής οικονομίας και να ετοιμάζονται να πάρουν τον έλεγχο του φυσικού πλούτου της χώρας, της γης και του ήλιου της.
Ξαφνικά, εκεί που η Ελλάδα ήταν ένας θεόξερος βράχος, έγινε Σαουδική Αραβία στο πετρέλαιο, απέκτησε στρατηγικές σπάνιες γαίες, χρυσό  κλπ κλπ. Όλα σε τιμή ευκαιρίας.
Από την άλλη πλευρά, καμία διαφάνεια στις συζητήσεις και τα παζάρια και μία νοοτροπία Φαρ Ουέστ τουλάχιστον όσον αφορά την εξόρυξη του χρυσού κατά μήκος μιας γραμμής αναποτελεσματικής και ατελέσφορης για όλους σύγκρουσης. Καμία διαπραγματευτική ικανότης. Μόνο σύγκρουση.
Οι πολιτικοί της χώρας μου με εξαίρεση το ΚΚΕ και την ΧΑ που ποτέ δεν έκρυψαν αυτό που είναι και αυτό που θέλουν, ασχέτως του εάν διαφωνώ μαζύ τους, με εξαπάτησαν κατ'επανάληψη.
Ο ένας είπε "Λεφτά υπάρχουν" και δεν είχε το θάρρος να ανακοινώσει την επαίσχυντη συνθηκολόγηση με τους πιστωτές από την πρωτεύουσα και την Βουλή.
Η συνέχεια της θητείας του , όπως και των προϊόντων πολιτικής τερατογένεσης που τον συνόδευσαν  αν δεν είναι προϊόν απύθμενης ανικανότητας, που ως καλών προθέσεων άνθρωπος θέλω να πιστεύω,  είναι καθαρή εθνική προδοσία.
Πως να μην σκεφθεί κανείς εθνική προδοσία όταν το περιβάλλον του τότε Υπουργού Οικονομίας είναι υπόδικο για την διαβόητη λίστα Λαγκάρντ που ο χειρισμός της είναι η αποθέωση της συγκάλυψης;
Πως να μην σκεφθεί κανείς εθνική προδοσία όταν αποκεφαλίσθηκε εν μια νυκτί η ηγεσία των Ενόπλων Δυνάμεων;
Πως να μην σκεφθεί κανείς εθνική προδοσία όταν τώρα που μιλάμε βρίσκεται στην φυλακή ο Άκης και η οικογένειά του;
Πως να μην σκεφθεί κανείς εθνική προδοσία όταν για να μπούμε στο ευρώ έκαναν συμφωνία με τον διάβολο, την Goldman Sachs και μας αφαίρεσαν την μοναδική δυνατότητα υποτίμησης του εθνικού χρέους;
Οι υπουργοί του δεν διάβασαν τι υπέγραφαν και δεν φιλοτιμήθηκαν να βάλουν τους απειράριθμους αποσπασμένους υπαλλήλους που έχουν  στα γραφεία τους να τους ετοιμάσουν μία περίληψη του κειμένου.
 Ο επιθανάτιος μετασχηματισμός σε "Ελιά" κλπ δεν τους απαλλάσσει των εγκλημάτων τους απέναντι στην πατρίδα και τον λαό της.
Ο άλλος εμφανίστηκε ως διαπρύσιος αντιμνημονιακός και προεκλογικά απέκλεισε το ενδεχόμενο συνεργασίας με το ρυπαρό ΠΑΣΟΚ για να καταλήξει να συγκυβερνά και κατ'ουσίαν να άγεται και να φέρεται από την θλιβερή μειοψήφια.
Είπε "ναι σε όλα", όσον αφορά τις απαιτήσεις των δανειστών και επέδραμε στην ακίνητη περιουσία σαν γεράκι, φορολόγησε ακόμη πιο βαρειά και χωρίς να πετύχει κάτι πέρα από την εκταμίευση των δόσεων των δανείων καυχάται για "πρωτογενές πλεόνασμα" μέρος του οποίου διετέθη ως "κοινωνικο μέρισμα" το οποίο δεν μπορούν να εισπράξουν οι δικαιούχοι λόγω των κριτηρίων που υιοθετήθηκαν. Συζητείται αν το πλέονασμα είναι αληθινό η αποτέλεσμα του τρόπου τρόπο υπολογισμού των οικονομικών μεγεθών. Άσε το φιάσκο με την κατάσχεση του "κοινωνικού μερίσματος", διάβαζε προεκλογικής ελεημοσύνης, από τις τράπεζες για χρέη των αποδεκτών.
 Στην πραγματικότητα, επί των ημερών του διογκώθηκε το χρέος. Δεν κατάφερε να εξουδετερώσει τους κομματικούς στρατούς των δημοσίων οργανισμών. Οι απολύσεις που συγκεκαλυμμένα λέγονται κινητικότητα και πρέπει να γίνουν, δεν γίνονται την σωστή χρονική στιγμή καθώς επιτείνουν την ασφυξία χρήματος στον ιδιωτικό τομέα μιας και καθυστέρησε σκανδαλωδώς η επαναλειτουργία μέσω ανακεφαλαιοποίησης του τραπεζικού συστήματος, το οποίο βέβαια όπως και διεθνώς κοίταξε τον εαυτούλη του.
Παρά ορισμένες θετικές αλλαγές στον τομέα της υγείας, το γραφειοκρατικό σύστημα το οποίο εγκαταστάθηκε στην συνταγογράφηση δεν έχει άλλο σκοπό από το να καθυστερήσει  τις παροχές προς τους ασφαλισμένους καθώς είναι τόσο πολύπλοκο που οι γιατροί δεν κάνουν άλλη μέρα άλλο τίποτε από το να συμπληρώνουν συνταγές. Κατά τα άλλα στον τομέα αυτό είδαμε μειώσεις παροχών και περαιτέρω υποβάθμιση των δημοσίων νοσοκομείων που γέμισαν με οργή και αγανάκτηση τον κόσμο.
Για άμυνα και εξωτερική πολιτική ας μην μιλάμε καλύτερα.
Πλήρης υποχώρηση απέναντι στην Τουρκία η οποία πλέον απειλεί ανοιχτά να αλλάξει τα σύνορα της χώρας στο Αιγαίο και την Θράκη, ατολμία στην ανακήρυξη της ΑΟΖ και πάει λέγοντας.
Ο ΥΠΕΞ υπακούοντας στα αφεντικά της ΕΕ μας πάει για αντιπαράθεση με την Ρωσσία, κίνηση τελείως λανθασμένη κατά την άποψη μου.
Στην παιδεία το μόνο στο οποίο επιμένει ο χώρος του είναι οι αξιολογήσεις, που με τον τρόπο που πάνε να γίνουν δεν είναι τίποτε άλλο από έναν καταπιεστικό μηχανισμό ελέγχου και τίποτε παραπάνω. Όλο για καινοτομία ακούμε και καινοτομία πουθενά. Η ίδια νοσολογία που έπληττε την παιδεία τα προηγούμενα χρόνια εξακολουθεί να την πλήττει. Αποδόμηση της γλώσσας, και εκπαιδευτικό σύστημα που έρχεται τελευταίο στις επιδόσεις των μαθητών.
Η αριστεία, με απαίτηση των "προοδευτικὠν" έχει εξοβελιστεί και η μόνη μέριμνα είναι "το χαρτί" για μιά θέση που άραγε;
Άνθρωποι του περιβάλλοντός του ερωτοτροπούν με την φασιστική δεξιά και θέτει εκποδών με το "έτσι θέλω" ένα κόμμα που καλώς η κακώς ο λαός το ψήφισε.
Η σημερινή απόφαση του Αρείου Πάγου  ακυρώνει τους χειρισμούς του σ'αυτό τον τομέα, ασχέτως των αντιρρήσεων που έχω για το τι εκπροσωπεί αυτό το κόμμα.
Αν και κάτι έχει αρχίσει να κινείται, ακόμη δεν υπάρχει επαρκής μηχανισμός ελέγχων των εκκρεμών μεγάλων φορολογικών   υποθέσεων, ενώ από την άλλη κινδυνεύει να πάει στην φυλακή κόσμος που χρωστάει αστεία ποσά στο δημόσιο. Περί σταθερού φορολογικού νομοθετικού πλαισίου ουδείς λόγος.
Δεν ενίσχυσε την μέση τάξη. Δεν ενέπνευσε. Δεν πραγματοποίησε βήματα συνένωσης των δυνάμεων του χώρου του και τούτο διότι κατά βάθος το κόμμα του υιοθετεί τις ξενόφερτες ιδέες κατάργησης της πατρίδας, του έθνους, της οικογένειας, των ιερών και οσίων του λαού μας που είναι η ιδεολογική σπονδυλική στήλη του συντηρητικού χώρου και την υποκατάστασή τους από την σούπα ιδεών και πρακτικών  της παγκοσμιοποίησης που αποσκοπούν στην δημιουργία υπάρξεων ρομπότ.
Η ΝΔ αποτελείται από συγκολλημένα φέουδα προσωποπαγών ομάδων που πολλές φορές αντιμάχονται η μία την άλλη και δεν λειτουργεί ως ενιαίος οργανισμός με συμπαγή ιδεολογική και πολιτική βάση.  Δεν έχει εθνικό σχέδιο. Εμφανίζεται ως ο ενδιάμεσος της εξυπηρέτησης ειδικών συμφερόντων και τίποτε παραπάνω, όπως λ.χ. στο ξεπούλημα του Ελληνικού.
Δεν κατάφερε να αποκαταστήσει στοιχειωδώς αυτό που έχει ανάγκη ο τόπος πιο πολύ απ'όλα.
Κοινωνική δικαιοσύνη.
Δεν βλέπει ότι πάμε σε έναν πολυπολικό κόσμο όπου αυτές οι ιδέες λίαν προσεχώς θα ξαναέλθουν στο προσκήνιο μαχητικά  και από μεριές που δεν τις περιμένει, όπως λ.χ. η Ρωσσία και κινείται με ιδέες της προηγούμενης εικοσαετίας που αδυνάτισαν σε βαθμό επικίνδυνο τις ΗΠΑ σύμφωνα με συγγραφείς του κύρους ενός Μπρεζίνσκι.
Η διόγκωση του ρεύματος του ΣΥΡΙΖΑ είναι πάλι αποτέλεσμα της μετακίνησης ψηφοφόρων του αμαρτωλού ΠΑΣΟΚ που προσβλέπουν στην αποκατάσταση του καθεστωτικού κράτους των ουρανοκατέβατων κοινωνικών παροχών.
Η επαμφοτερίζουσα ρητορική, πότε προς κατάργηση του ευρώ και δήμευση των καταθέσεων, πότε προς την πλευρά της συνδιαλλαγής με την Ευρώπη, η έλλειψη σχεδίου για την επόμενη ημέρα του "σκισίματος των μνημονίων" και η ιδεολογική του απαξιωτική τοποθέτηση απέναντι στις έννοιες του έθνους, της πατρίδας και των παραδοσιακών αξιών στις οποίες πιστεύω, η τοποθέτησή του των "ανοικτών θυρών" στο ζήτημα των αλλοδαπών και οι έντονες υποψίες ότι ευθύνεται εμμέσως για επεισόδια που κόστισαν την ζωή σε ανθρώπους, η νεφελώδης σχέση με τον χώρο των αναρχικών και τέλος η παπανδρεϊκή ρητορική του αρχηγού του ο οποίος σημειωτέον δεν κατέχει μία ξένη γλώσσα αρκετά καλά ώστε να παρευρεθεί στον κρίσιμο διάλογο για την Ευρώπη, με απωθούν, παρά την ύπαρξη αξιόλογων και αξιοπρεπών ανθρώπων στον χώρο του που έχουν κερδίσει τον σεβασμό μου όπως  π.χ. ο κος Παπαδημούλης.
Κάτω από άλλες συνθήκες και με διαφορετική ηγεσία θα ήταν μία δημιουργική πολιτική δύναμη στην Ελλάδα. Σήμερα είναι μία κατά την άποψη μου διαλυτική δύναμη και τυχόν ανάδειξη του στην κυβέρνηση θα είναι η ταφόπλακα της χώρας με το χάος που θα επακολουθήσει.
Το ΚΚΕ το σέβομαι για την συνέπειά του και την κριτική του αλλά η σταλινική δομή και λειτουργία του δεν είναι το πρότυπο πολιτικής ζωής που θέλω να έχω.
Καλή για κριτική αλλά κακή για την εξεύρεση λύσεων στο πλαίσιο των συνθηκών που ζούμε.
"Το Ποτάμι" ούτε καταλαβαίνω τι θέλει, ούτε πως σκοπεύει να το πετύχει. Όζει δημοσιοσχετίστικο "σωλήνα αναπαραγωγής" παρά ορισμένους αξιόλογους ανθρώπους τους οποίους περιλαμβάνει στον χώρο του τους οποίους εκτιμώ για την διαδρομή τους και την προσφορά τους όπως ο Γ. Γραμματικάκης.
Οι ΑΝΕΛ ..................... "λίγοι", και αναποτελεσματικοί, λόγω κυρίως των άκαιρων επιλογών του αρχηγού τους και της συναισθηματικής του ανωριμότητας.
Απ'εκεί και κάτω μόνον ο κος Τζήμερος μένει.
Η μονόπλευρη όμως προσκόλληση του στον ιδιωτικό τομέα δεν νομίζω ότι εκπροσωπεί τον λαό.
Είτε το θέλει είτε όχι ένα μεγάλο μέρος των Ελλήνων απασχολείται στο δημόσιο.
Προσωπικά πιστεύω ότι ναι θα πρέπει να ενισχυθεί η επιχειρηματικότητα, αλλά όχι με την νοοτροπία και την ιδεολογία του ανεξέλεγκτου καπιταλισμού. Πιστεύω ότι χρειάζεται ως αντίβαρο ένας τίμιος και ευέλικτος δημόσιος τομέας ο οποίος θα διατηρήσει τον έλεγχο σε νευραλγικούς τομείς εθνικής σημασίας. Ήδη υπάρχουν παρατράγουδα στην συμπεριφορά των ιδιωτών από την άρνηση μείωσης των τιμών στα σουπερμάρκετ ως τους εκβιασμούς προς τους εργαζομένους, το λαθρεμπόριο καυσίμων την εισφοροδιαφυγή και ακόμη και σήμερα την μέχρις εσχάτων αντίσταση στην έκδοση αποδείξεων, παρά την σημαντική βελτίωση που έχει παρατηρηθεί τα τελυταία χρόνια σ'αυτό τον τομέα.  Προσωπικά, δύο φορές χρειάστηκε να απειλήσω με τον δικηγόρο μου για να πάρω απόδειξη από κάποιους. Η ερώτηση "Με η χωρίς ΦΠΑ;"επιμένει στις συναλλαγές, αν και δεν την ακούω τόσο συχνά.
Φαντάζομαι τι έχει να γίνει έτσι και χαλαρώσουν πιο πολύ τα όποια χαλινάρια υπάρχουν ακόμη.
Ούτε τον άκουσα να τοποθετείται στα εθνικά θέματα, ούτε σε ζητήματα εξωτερικής πολιτικής.
Στις επόμενες ημέρες θα καταβάλλω προσπάθεια να ενημερωθώ μήπως και αδικώ τον άνθρωπο και την παράταξή του.
Για να πω την αλήθεια δεν νομίζω ότι έχει το υπόβαθρο και την εμβέλεια για κάτι τέτοιο όσο τον έχω ακούσει.
Σαν να μην έφτανε η σχεδόν παντελής έλλειψη ηγεσίας του έθνους, μετακινούνται στις μέρες μας και οι τεκτονικές πλάκες της γεωπολιτικής και βρισκόμαστε στην μέση προσεισμών παγκοσμίου μεγέθους σ'αυτό τον τομέα με επίκεντρο την Ευρασία και τις γύρω περιοχές, και θα είναι αυταπάτη να θεωρούμε ότι δεν μας επηρρεάζουν δυσμενώς και δεν θα μας επηρρεάσουν και στο άμεσο μέλλον.
Πιστεύω ότι από τους πολιτικούς σχηματισμούς υπάρχει ένας μεγάλος απών και αυτός είναι ο κος Β. Μαρκεζίνης.
Θα τον υπεστήριζα γιατί μου ταιριάζουν τα περισσότερα από όσα λέει και γράφει και ας έχει και τα προσωπικά του ελαττώματά όπως ακούω. Έχει το ιδειολογικό και πολιτικό υπόβαθρο που μου ταιριάζει πιο πολύ από όλους τους υπάρχοντες, την μόρφωση και εμπειρία που απαιτείται αλλά και την ευστροφία και ευελιξία που απαιτούν οι καιροί.
Συμπέρασμα: Για έναν άνθρωπο, έναν πολίτη συντηρητικό που ανήκει με ευρείς όρους στην κεντροδεξιά, όπως εγώ, δεν υπάρχει πολιτική στέγη.
Πιστεύω στην οικογένεια, στην πατρίδα, στο έθνος.
Σ'αυτό τον τοπάκο που στα μάτια μου είναι ο πιο όμορφος στον κόσμο θέλω να είμαι κυρίαρχος με σύνορα εγγυημένα και απαραβίαστα από τις διεθνείς συνθήκες και να μην απειλούμαι ούτε από δημογραφική αλλοίωση, ούτε από θρησκευτική άλωση. Θέλω να έχω το δικαίωμα να επιτρέψω η να απαγορεύσω την είσοδο αλλοεθνών στον αριθμό και για τον χρόνο και με τον τρόπο που εγώ επιθυμώ και όχι κάποιοι γραφειοκράτες στις Βρυξέλλες.
Σ'αυτό τον τόπο έχω το δικαίωμα εγώ και τα παιδιά μου να αναπτύξομε τις δικές μας αρετές και δεξιότητες και να ζήσομε με τα ελαττώματά μας.
Η χώρα αυτή είναι ορθόδοξη χριστιανική, και θέλω να παραμείνει έτσι, με διαχωρισμό βεβαίως εκκλησίας και κράτους. Μπορεί να μην είμαι καλός χριστιανός και να μην πηγαίνω συχνά στην εκκλησία, αλλά κάθε βράδυ θα γυρίσω τα μάτια μου στον ουρανό και θα επικαλεστώ τον Χριστό και την Παναγία να βάλουν το χέρι τους και να μου δώσουν κουράγιο για την επόμενη ημέρα.
Δεν θέλω το κακό κανενός λαού και κανενός άλλου έθνους ούτε θεωρώ ότι έχομε κάποιο είδος ανωτερότητας, αλλά ούτε αναγνωρίζω έμφυτη η θεόσταλτη ανωτερότητα σε κάποιον άλλο λαό.
Θέλω οι άλλοι λαοί να προκόψουν για να προκόψομε και εμείς αλλά δεν θέλω και κανείς λαός, οργανισμός, εταιρεία η ό,τι άλλο θέλετε να ανακόψει την δική μου πορεία για ένα καλύτερο μέλλον, να διώχνει τους νέους από την χώρα, συντρίβοντας τα όνειρά τους με την ανεργία, να τους αποπροσανατολίζει, να τους διαφθείρει και να τους προσφέρει ψευδεπίγραφα ολέθρια οράματα απεριόριστης χωρίς φραγμούς ελευθερίας και συβαριτικής καλοπέρασης με δανεικά, που τους αποχαυνώνει και τους κάνει εθελόδουλους, αρκεί "να περάσουν καλά". Θέλω να επανέλθει στα χείλη τους η λέξη φιλοπατρία.
Στα Ελληνικά αυτή δεν είναι ελευθερία, είναι ασυδοσία.
Θέλω μία ισόρροπη σχέση ανάμεσα στον ιδιωτικό και τον δημόσιο τομέα στα οικονομικά και προ πάντων, θέλω η λειτουργία τους να έχει ως γνώμονα το εθνικό συμφέρον, την εθνική προκοπή και δημιουργία  πάνω από τις προσωπικές τους επιδιώξεις.
Μ'αυτά και μ'αυτά πλησιάζει η ώρα των εκλογών και είμαι ακόμη αναποφάσιστος.
Εσείς;

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου